
از شمع یک چیز آموختم : ایستاده بمیرم،
بی صدا بمیرم، به پای دوست بمیرم.
و از جانم براي روشني دنياي تاريك هزينه كنم و همدم و همنشينم
پروانه باشد و روشن كننده سياهي باشم
و مظهر راز و نياز و دعا. اينها را هم از شمع آموختم.
+ نوشته شده در ۱۳۸۵/۱۰/۲۲ ساعت توسط من
|

شاعر نیستم و شعر ندانم که چه باشد من مرثیه خوان دل خویشم