84/06/31

خداحافط نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/29

قلب من رو به تو پرواز مي كند عزيزم  قلب من رو به تو پرواز مي كند مرا ببخش ! از اين جرم بزرگ كه دوستي است و جنايت ها به مكافات آن رخ مي دهد چشم بپوشان ؟ اگر به تو «عزيزم» خطاب كرده ام ، تعجب نكن . خيلي ها هستند كه با قلبشان مثل آب يا آتش رفتار مي كنند . عارضات زمان ، آن ها را نمي گذارد كه از قلبشان اطاعات داشته باشند و هر اراده ي طبيعي را در خودشان خاموش مي سازند . اما من غير از آن ها و همه ي مردم هستم . هر چه تصادف و سرنوشت و طبيعت به من داده ، به قلبم بخشيده ام . و حالا مي خواهم قلب سمج و ناشناس خود را از انزواي خود به طرف تو پرتاب كنم و اين خيال مدت ها است كه ذهن مرا تسخير كرده است مي خواهم رنگ سرخي شده ، روي گونه هاي تو جا بگيرم يا رنگ سياهي شده ، روي زلف تو بنشينم  من يك كوه نشين غير اهلي ، يك نويسنده ي گمنام هستم كه همه چيز من با ديگران مخالف و تمام ارده ي من با خيال دهقاني تو ، كه بره و مرغ نگاهداري مي كنيد متناسب است  بزرگ تر از تصور تو و بهتر از احساس مردم هستم ، به تو خواهم گفت چه طور  اما هيهات كه بخت من و بيگانگي من با دنيا ، اميد نوازش تو را به من نمي دهد ، آن جا در اعماق تاريكي وحشتناك خيال و گذشته است كه من سرنوشت نامساعد خود را تماشا مي كنم دوست كوه نشين تو ۲۵۷ نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/27

عشق از نگاه جبران خليل جبران عشق از نگاه جبران خليل جبران انگاه که عشق شما را فرا خواند،به دنبالش روان گرديد اگر چه گذرگاه هايش ترسناک وپر نشيب باشد وچون بالهايش شما را در بر گيرد، به او تن سپاريد اگر چه شمشير پنهان در ميان پرهايش شما را در بر گيرد، به او تن سپاريد اگر چه شمشير پنهان در ميان پرهايش شما را زخمناک کند وانگاه که با شما سخن گويد او را باور داريد اگر چه اوايش روياهايتان را براشوبد ،هم بدانسان که باد شمالي باغ را ويران ميسازد زيرا عشق همچنان که تاج بر سرتان مينهد ،شما رابه صليب نيز خواهد کشيدو هم بدانسان که کارش روياندن شماست ،به پيرايش شما نيز خواهد پرداخت. وهمچنان که تا بلنداي قامتتان فراز ميشودو تردترين شاخه هايتان را که در زير افتاب لرزان است نوازش ميکند ،تا ريشه هايتان نيز فرو خواهد شد وپيوند استوار انها را با خاک خواهد گسست. بسان بافه هاي گندم شما را در اغوش خويش ميکشد. تا شما رابرهنه سازد ،تا شما را در هم کوبد. تا پوسته ها را از شما دور سازد ،تا شما را غربال کند. تا سپيدي شما را ميسايد تا نرمش ، شما را ورز ميدهد. انگاه شما رابر اتش مقدس خويش ميگمارد ،باشد که ضيافت ايزدي خداوند را ناني مقدس شويد. اما اگر در هراس خويش ،تنها بدنبال ارامش وشادي عشق بوديد ،شما را ان بايسته تر که برهنگي خود را بپوشانيد و از خرمن گاه عشق بيرون رويد ،و به دنيايي بي فصل گام بگذاريد، انجا که ميخند يد اما نه تمامي خنده تان راو ميگرييد اما نه تمامي اشکهايتان را . عشق جز خودش چيزي را ارزاني نميدارد و جز از خودش چيزي نميستاند . عشق چيزي را فرا چنگ نمياورد وفرا چنگ اورده نميشود . زيرا عشق را عشق بسنده است . هنگامي که عشق ميورزيد ،روا نيست بگوييد خدا در قلب من است بهتر ان که بگوييد من در قلب خدا جاي دارم. ومينديشيد که ميتوانيد عشق را رهبري کنيد زيرا عشق است که اگر شما را شايسته يابد راه را به شما خواهد نمود. عشق را ارزويي جز کمال بخشيدن به خود نيست. اما اگر عشق ميورزيد واز ارزومندي ناگزيريد ،بگذاريد ارزوها يتان چنين باشد: ذوب شدن و رفتن ،همانند جويي که نغمه خود را به گوش شب ميسرايد. درد مهر سرشار را شناختن. زخمناک بودن از دريافت عاشقانه خودو خواهان شاد مانه ،خون دادن. سپيده دمان با قلبي بالدار بيدار گشتن وسپاس گزاردن براي روزي ديگر از عاشقي. و به نيمروزان ارميدن ودل در نشئه عشق بستن وانگاه خفتن با نيايشي عاشقانه در دل براي محبوب وسرود ستايشي بر لبان.   ©© ©© ©© ©© ©© ©©©© ©© ©© ©© ©© ©©©© ©© ©© ©© ©© ©©©© ©© ©© ©© ©© ©©   نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/26

©© ©© ©© ©© ©© ©©©© ©© ©© ©© ©© ©©©© ©© ©© ©© ©© ©©©© ©© ©© ©© ©© ©©     از خود گذشتم تا که تو از پیچ و خمها بگذری لب بستم از گلایه تو از سر غمها بگذری گوشه گرفتم تا که تو با دنیا دم ساز بشی پایان گرفتم تا که تو دوباره آغاز بشی درد من بودی و همدرد نبودی راه من بودی و همراه نبودی غم من بودی تو غمخوار نبودی عشق من بودی وفادار نبودی اشک شدم در پشت برکه غصه ها پنهون شدم خشک شدم در شورزار سینه ها زندون شدم پرم شکست تا اینکه تو معنی پرواز شدی غمم ترانه شدم که تو نغمه و آواز شدی درد من بودی و همدرد نبودی راه من بودی و همراه نبودی غم من بودی تو غمخوار نبودی عشق من بودی وفادار نبودی...   ©© ©© ©© ©© ©© ©©©© ©© ©© ©© ©© ©©©© ©© ©© ©© ©© ©©©© ©© ©© ©© ©© ©© نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/24

من و تو نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/22

تنهایی   لبالب از تنهایی به جمعیت روزهای شاعرانه نزدیک می شویم قاصدکهای افکارم را به آسمان رویاها فرستاده ام در این اندیشه ام که کسی بیاید و عشق را به معنای واقعی اش برساند برای لحظه ای در ماورای خویش فرو رفته ام از خودم می پرسم : او که است که ندیده امش اما دلم برای افتخار آفرینیهایش تنگ شده است؟ آیا جهان با تمام عظمتش او را درک کرده است؟ به کوچه می زنم به شب به تاریکی عابران خسته و سیاهپوش دلم می شکند دلم می خواهد تا بی نهایت اشک بریزم و بر سینه تا ریخ بزنم مقتدای من به خاطر همین عشق است که تو را همیشه حس می کنم درود خدا بر تو و زلالیت نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/21

من نیازم ترا...! نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/20

دوست دارم خودت وخودم باشيم خيلي ساده با هم باشيم ودر ميان اين همه هياهوي زندگي من وتو تنها در كوچه هاي خلوت زندگي اندك زماني را قدم بزنيم و درك كنيم كه در كجاي اين زندگي قرار داريم اين خيلي دوست داشتني بود اگر ميشد . دوست داشتم روزي از راه برسد كه در آن روز من و تو با هم بدون دغدغه از نگاه وخنده وپوزخنده ديگران دست همديگر را مي گرفتيم وخيلي آهسته طول وعرض اين زندگي را قدم مي زديم. خيلي دلم مي خواست يه روز از خواب بيدار ميشدم وتو در كنارم بود وبا دستان نوازش گر مرا نوازش مي كردي تا از خواب خوش برخيزم وتو مرا بغل نموده وآن قدر بوسه زني كه از سخن افتم وهمان جا در آغوش تو جان را به جانان هديه دهم. دوست دارم رودي باشيم جريان مداوم داشته باشيم وهميشه در راه خدا گام برداريم وهمه انسان ها را دوست داشته باشيم تا شايد عشق خودمان هم دوست داشتني گردد . دوست دارم خودت وخودم باشيم واين دنياي خوب زندگي     نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/19

به همین سادگی؟ نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/17

از خود گذشتم تا که تو از پیچ و خمها بگذری نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/16

نگاه نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/15

ایام عاشقی: نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/14

عشق يعنی اشک حسرت ريختن نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/13

مرگ ورندگی کدام.....؟ نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/13

عاشقم چه کنم....؟ نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/13

من ..........؟ نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/13

انتظار......؟ یا آزادی....؟ نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/13

زندگی و قفس نوشته شده در ساعت توسط من

84/06/13

رهايى Eine Freilassung رهايى  كلام را در سينه زندان كرده‏ام‏  اينك او پَرپَر مى‏زند و بى‏تابى مى‏كند  به‏پهلوهام مى‏كوبد  چه گفتنى‏ها كه براى گفتن دارم‏   كلام را نان دادم‏  نانِ سياه‏  و از گوشت‏هاى گونه‏گون خوراك خوراندم‏  اكنون از قفسِ سينه‏اش رها مى‏سازم‏  به‏زبان نياورده‏   در سرزمينى كه آب سرخ‏  از پاى علف‏هاى سبزش جارى است‏  در شهرى كه رَنگِ سياه‏  بر روشنايى روزش افتاده است‏  كم سخن گفتن را آموخته‏ام‏  Eine Freilassung    Ich habe das Wort ins Herz geschlossen  es flattert  es schlaegt mir gegen die Rippen  ich kann viel sagen  ich habe das Wort gefuettert  mit Graubrot  und mancherlei Fleisch  nun lass ich es wieder los  unausgesprochen  in einem Land wo es rot  ins gruene Gras fliesst  in einer Stadt wo es schwarz  in den hellen Tag faellt  ich lerne weniger sagen نوشته شده در ساعت توسط من

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]